راز سخن

شمارهٔ ۱۶۵

اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ

اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
دارُونْ، انّه حچا بزوئه، من بچٰامهْ
دَسْمالْ دسْ هئیتْ، اَسْلی رهْ منْ و رٰامهْ
برْمهْ برْمهْ، شه دلْ رهْ قرارْ هدٰامهْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.