راز سخن

شمارهٔ ۱۳۳

یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه می‌بو

یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه می‌بو
یارکه د زبونه بهل که ایی بو
امیر گنه: مه جان اون کس فدی بو
ونه «نا» به نابوئه، «آری» آری بو

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.