راز سخن

شمارهٔ ۹۸

خِتا و خُتَنْ، تا هندوستان پائینْ

خِتا و خُتَنْ، تا هندوستان پائینْ
تا دشتِ قبچاق و سَرحدِّ مدائینْ
سی اَرْمُؤنِهْ مِهْ دِلْ اولا اینْ:
دوستْ‌رِهْ کَشْ بوینمْ سَرْ به بالینْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.