شمارهٔ ۴۷

اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!

اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ

اینشهْر همه یارْ دارِنْ وُ قَومْ، اَدی کَسْ

مه یار تُویی، مه قومْ تویی، تُویی مه کَسْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع