راز سخن

شمارهٔ ۷

دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ

دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
شوُ وُ روُزنِئو، کِهْ شُو وُ روُزْ بِهْ سٰالْ کِتْ
واه که دل به دوم ته پری رخسارکتْ
مِنِ روشنه روز و شو، حال به حال کتْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.