راز سخن

شمارهٔ ۱۳۲

ای‌ گوی زَنَخ سخن ز گویت ‌گویم

ای‌ گوی زَنَخ سخن ز گویت ‌گویم
وی موی میان ز عشق مویت مویم
گر آب شوم‌ گذر به جویت جویم
ور سرو شوم به پیش رویت رویم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.