بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرماید

بند راه تو، هم از اوصاف تست

پردهای خویش بردار از نخست

دل چه از سودای نفسانی برست

بر سر تخت تجلی خوش نشست

چیست انوار تجلی بی نشان

آنچه از سر تو آید بی گمان

وهم و فهم اینجا نگنجد چون خیال

نی عبارت را در این معنی مجال

گه گشاید گنج افعال و صفات

گه نماید پرتو انوار ذات

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع