کعبه دل

تا از دیار هستی، در نیستی خزیدیم

از هر چه غیر دلبر، از جان و دل بریدیم

با کاروان بگویید: از راه کعبه برگرد

ما یار را به مستی، بیرون خانه دیدیم

لبّیک از چه گویید، ای رهروان غافل ؟

لَبیّک او به خلوت، از جامِ می شنیدیم

تا چند در حجابید، ای صوفیان محجوب؟

ما پرده خودی را در نیستی دریدیم

ای پرده دار کعبه، بردار پرده از پیش

کز روی کعبه دل، ما پرده را کشیدیم

ساقی، بریز باده در ساغر حریفان

ما طعم باده عشق، از دست او چشیدیم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع