خلوتگه عشاق

فرّخ آن روز که از این قفس آزاد شوم

از غم دوری دلدار رهم، شاد شوم

سر نهم بر قدم دوست، به خلوتگه عشق

لب نهم بر لب شیرین تو، فرهاد شوم

طی کنم راه خرابات و به پیری برسم

از دم پیر خرابات دل آباد شوم

یاد روزی که به خلوتگه عشاق روم

طرب انگیز و طرب خیز و طرب‏زاد شوم

نه به میخانه مرا راه، نه در مسجد جا

یار را گو: سببی ساز که ارشاد شوم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع