فنون عشق

جامی بنوش و بر در میخانه، شاد باش

در یاد آن فرشته که توفیق داد، باش

گر تیشه‏ات نباشد تا کوه برکنی

فرهاد باش در غم دلدار و شاد باش

رو حلقه غلامی رندان به گوش کن

فرمانروای عالم کون و فساد باش

در پیچ و تاب گیسوی ساقی، ترانه ساز

با جان و دل لوای کش این نهاد، باش

شاگرد پیرمیکده شو در فنون عشق

گردن فرازْ بر همه خلق، اوستاد باش

مستان، مقام را به پشیزی نمی‏خرند

گو خسرو زمانه و یا کیقباد باش

فرزند دلپذیر خرابات، گر شدی

بگذار ملک قیصر و کسری به باد باش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع