پرتو حُسن

خواست شیطان بد کند با من؛ ولی احسان نمود

از بهشتم برد بیرون، بسته جانان نمود

خواست از فردوس بیرونم کند، خوارم کند

عشق پیدا گشت و از مُلک و مَلَک پرّان نمود

ساقی آمد تا ز جام باده بیهوشم کند

بی‏هُشی از مُلک، بیرونم نمود و جان نمود

پرتو حُسنت به جان افتاد و آن را نیست کرد

عشق آمد، دردها را هر چه بُد درمان نمود

غمزه‏ات در جان عاشق برفروزد آتشی

آنچنان کز جلوه‏ای با موسی عمران نمود

ابن سینا را بگو در طور سینا ره نیافت

آنکه را برهان حیران‏ساز تو، حیران نمود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع