راز سخن

شماره ۲۶۴

تا کی قفسم گردی ای چرخه ی دل سنگین

تا کی قفسم گردی ای چرخه ی دل سنگین
آزرده شد آخر جان زاین ملعبه ی رنگین
در چشمه ی بی رنگی دل را به خدا دادم
تا گاه رهایی من نامی نبرم ننگین

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.