شماره ۲۳۴

بطالت آفت فکر است و شهوت آفت ذکر

به تقوا و به کار آسوده گردد ذکر و هم فکر

رها می گردی از تحقیر خود اندر بدی ها

در این وادی تو را دامان عفّت گر بود بِکر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع