شماره ۱۳۱

از غنچه ی لبهایش ،صد گونه رطب ریزد

هر دم شَکرِ شادی از پسته ی لب ریزد

زلف سیه اش را گر افشان کند آن دلبر

با این سیهی هیبت، از گُرده ی شب ریزد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع