شماره ۱۲۶

گوشَت به شاعر آور و دِه بر هر آنچه گفت

زورت به رخ مکش دگر ای گردنش کلفت

گر لکّه ای نشیند از آن، روی دامنت

با آب زمزمش نتوانی از آن برُفت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع