شماره ۱۲۳

ای مزیّن به ریا دامن تزویر مکِش

نقش وارونه زِ خود بر درِ تقدیر مکش

بویش آید زِ دهن هر که خورَد سیرِ ریا

جانت اینگونه دل آزار به تصویر مکش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع