راز سخن

شماره ۱۱۹

ای کرمش بی کران!

ای کرمش بی کران!
ای غنی از دیگران!
زاین دلِ درمانده ام
در گذر از خود مَران

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.