راز سخن

شماره ۱۰۲

نکاهد جان عاشق را هوای رفتن از دنیا

نکاهد جان عاشق را هوای رفتن از دنیا
که عاشق داند از دنیا بُود عقبی، بسی زیبا
مر او را ترک این دنیا رهایی باشد از هجران
بدین فرصت نهد پا را به روی رتبتی والا

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.