راز سخن

شماره ۹۷

دستِ یاری تا مرا، یاری گشود

دستِ یاری تا مرا، یاری گشود
تیرگی را از دل و جانم زدود
روشن آمد این دلم از خوبی اش
مِهر او جانی دگر بر جان فزود

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.