راز سخن

شماره ۸۶

سبوی دل ار پر کنی ز شربت عشق

سبوی دل ار پر کنی ز شربت عشق
کَنی ز دلت گر تو خارِ غربت عشق
که تا بنشانی درخت صلح و صفا
به کشور انسان بری زِ تربت عشق

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.