شماره ۸۲

گرفته دامن دل را غباری از اندوه

چنان مِهی که نشیند به دامنی از کوه

اگر چه باد هوس اسبِ غم برانگیزد

اسیرِ او نکند دل، مجاهدی نستوه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع