شماره ۷۴
به نیش تیشه ی عشق ار کَنم ز دل ،غم را
به نیش تیشه ی عشق ار کَنم ز دل ،غم را
به جای غم بنشانم ز دلبر این دَم را
ملالتی نرسد بر کسی ز باده ی عشق
مُراد دل به کف آید ز باده، آدم را
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.