راز سخن

شماره ۶۷

ناامیدی در دلم چون کوه بود

ناامیدی در دلم چون کوه بود
جانم اندر ماتم اندوه بود
من شکستم این دل مأیوس را
گر چه دل بشکستنم مکروه بود

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.