راز سخن

شماره ۵۵

خانه ی دل را به گل، آرایه بند

خانه ی دل را به گل، آرایه بند
برنشان در سفره ی صحبت، تو قند
خنده را پیمانه کن بر عشق خود
تا بروبی غم زدلهای نژَند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.