شماره ۳۵

ناگه از کار جهان نکته ای آمد یادم

گرچه من از پدرو مادری آدم، زادم

زندگی جام دلم را دمِ سوهان بگرفت

تا بَرد زنگ جهالت ، بشوم من آدم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع