شماره ۱۶

عشق شیرین تیشه می زد کوه را با نام فرهاد

تا به نیش تیشه پرخون سازد آخر جام فرهاد

جانش آخر در منای عشق شد قربان شیرین

در همین، معنی بگیرد کام و هم فرجام فرهاد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع