شمارهٔ ۴۶

وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانا

تجلیتم لکم فیکم فصرتم فیه اعیانا

فاظهرتم لکم منکم و اخفیتم لکم فینا

سواکم غیر موجود و انتم عین ایانا

و انا انتم فیکم و انتم اننا فینا

وعینی عینکم فانظرتری بالحق انسانا

و کنت الیک محتاجا و کنت الی مشتاقا

ولولاکم فلم نوجد ولم تظهر ولو لا نا

و لسنا غیرکم کشفا ولستم غیرنا لبسا

وکنا قبل موتانا فانالله احیانا

وقم من مقعدالحس و سرمن منزل النفس

وقف فی موقف الطمس تکن بالله رحمانا

فلا تحجب باکوان و شاهد وجهه فیها

ولاتکفر بآیات وخذ من تلک ایمانا

فلاتسهوا بکم عنهم وخلوا دارهم عنکم

وروحوا منکم حتی تروا من ذاک ایقانا

اسیری کل مخلوق له وجه من الحق

متی شاهدت ذاالمعنی فقدلازمت عرفانا

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع