بخش ۳۵ - در بیان آنکه شرط را ه سالک صدق و اخلاص است و امتحان اهل کلام موجب خذلان دین و دنیا می‌گردد و ممتحن ملعون است.

صدق و اخلاص است زاد رهروان

هر که مخلص گشت باشد رهرو آن

طالب بی صدق کی آید به کار

گر نه ای صادق نبینی وصل یار

امتحان اهل دل نبود صلاح

ممتحن هرگز نمی بیند فلاح

هر که او را بهره از ایمان بود

در طریق امتحان کی می رود

هر که گردد رهروان را ممتحن

گشت مردود قلوب انس و جن

هان به پای صدق رو این راه را

دور دان از امتحان این شاه را

امتحان کاملان نبود روا

هر که گردد ممتحن یابد سزا

امتحان اهل دل گر می کنی

خویشتن بیجان و بی سر می کنی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع