شمارهٔ ۲۸۵
تو را که از لب چون پسته قند میروید
تو را که از لب چون پسته قند میروید
نمک ز داغ من دردمند میروید
ز آب دیده مجنون برای دفع گزند
هنوز در ره لیلی سپند میروید
ز بار منت نشو و نما گریزان است
نهال همت عاشق بلند میروید
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.