راز سخن

شمارهٔ ۲۱۲

دلی کز بی‌خودی گرم سراغ عشق می‌گردد

دلی کز بی‌خودی گرم سراغ عشق می‌گردد
به گرد شهر و کو بر کف چراغ عشق می‌گردد
ز تاب مهربانی می‌پزد در تابه خامی
کسی کز درد تو قانع به داغ عشق می‌گردد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.