شمارهٔ ۲۰۵

با عشق توام ناله فراموش نگردد

این دود چراغی است که خاموش نگردد

داده است فریب نگهت خام دلان را

آن باده که خمیازه کش جوش نگردد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع