شمارهٔ ۱۰۸

ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است

به خاطری که تو باشی غبار رنگین است

گل از تپانچه برت سرخ رو کند خود را

ز خون خویش رخ شرمسار رنگین است

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع