شمارهٔ ۷۷۶

کو جنون کز می سودا قدحی نوش کنم

عقل را بیخود از این نشئه سرجوش کنم

هر نفس تا نکشم خجلت اظهار دگر

حرف او گویم و دانسته فراموش کنم

گرنه سیلی خور غیرت شوم از وصف کسی

انجمن را چو قدح یک لب خاموش کنم

با گل زخم تو در باغ نمانم که مباد

غنچه را زخمی خمیازه آغوش کنم

ای خوش آن دولت سرشار که از صید اسیر

حلقه ای از خم فتراک تو در گوش کنم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع