شمارهٔ ۶۶۵

داردم شوق تو بیتاب سفر

شمع بزمم شده مهتاب سفر

بستر راحت من سیماب است

در وطن برده مرا خواب سفر

شوق خضر ره و من باد صبا

بی سر انجامیم اسباب سفر

در ره تفرقه دل چو غبار

هست جمعیت من باب سفر

برده شوق وطنم از ره و من

داده ام خانه به سیلاب سفر

دارم آرام ز بی آرامی

شده بیتابی من تاب سفر

سر به نقش قدمی دارد اسیر

می کند سجده به محراب سفر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع