شمارهٔ ۵۹۶

همه دردیم تا دوا چه کند

همه دردیم تا صفا چه کند

گر دعا سحر سامری گردد

چه کند با تو بیوفا چه کند

به خودش این فراغت ارزانی

آشنای تو آشنا چه کند

بیخودانیم بر سر کویت

به خود آییم تا خدا چه کند

در پناه غبار کوی توایم

صرصر نیستی به ما چه کند

دل به دل حرف می زند از دور

محو دیدار او ادا چه کند

نامه ام برقها گداخته است

تا به همراهی صبا چه کند

قدح آفتاب باید اسیر

باده وصل او هوا چه کند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع