شمارهٔ ۱۴۳

خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندت

زان به که خطی بر سر تسلیم کشندت

ای خاک نشین رتبه ات از دولت خواری است

مگذار که در پله تعظیم کشندت

چون گرد از این جاده بکش دامن همت

حیف است که اقلیم به اقلیم کشندت

بر صفحه رحمت رقم حرف امید است

تیری که بر هر مو به تن از بیم کشندت

بی شان ادب صورت دیوار وجودی

هر چند که با خانه تعلیم کشندت

هر چند اسیر غمی از حرف میندیش

در چشم کند سرمه گر از بیم کشندت؟

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع