شمارهٔ ۱۵

ای شرف دین حق و نصرت اسلام

تحفه امت تویی ز صدر نبوت

عالمیان را سلاله ای ز پیمبر

آدمیان را خلاصه ای ز مروت

حاکم عدلی که در میان خلایق

حکم مروت کنی به شرع فتوت

تنگ نهادست طول و عرض جهان را

جاه عریضت ز روی عرض ابوت

خسته عجزم چنانکه بسته ضعفم

چاشنی ای ده مرا ز قوت و قدرت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع