شمارهٔ ۵۲

نگارا صد هزاره گر دلستی

نشان عشق تو بر هر دلستی

سه بوسه زان دو لب دادی به یک دل

دریغا گر تنم یکسر دلستی

کنون از بی دلی بی بوسه ماندم

خوشستی گر مرا دیگر دلستی

بگیرندی مرا در تهمت دل

خراج عاشقی گر بر دلستی

منم پیوسته خشنود از زبانت

دریغا گر زبانت در دلستی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع