بخش ۲۳ - پاسخ بانو بیاران و وداع با دوستداران

چنین گفت بانوی شیرین زبان

که ای جمله با من چو جان مهربان

مرا نیست دیگر توانای زیست

برین زندگی زار باید گریست

شما را پس از من بسی ناز باد

ز شادی به گوش اندر آواز باد

چو آید عدو سوی خرگاه من

بگوئید از من به بدخواه من

که رفتیم ما این تو این خانمان

بزن آتش اینک در این خاندان

مرا بگذرد رنج ایام سخت

ترا این سیاهی بماند برخت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع