شمارهٔ ۳۶

استاد فاضلان سخنور ذکاء ملک

آن منشی جریده غرای تربیت

دانشوری که فضلش در گوش آسمان

آوازه در فکنده ز آوای تربیت

آن قائد سپاه معارف که از هنر

آراست صد کتیبه به صحرای تربیت

کلکش مشاطه وار ز رسم ادب نهاد

خالی به صفحه رخ زیبای تربیت

پیرایه یافت گردن دوشیزه ادب

از فیض بحر طبع گهر زای تربیت

اینک سزد که بنده به پاداش این کرم

از روی شوق بوسه زند پای تربیت

خواهم ز کردگار که تا روز رستخیز

منت نهد بخلق ز ابقای تربیت

روشن کند خدای تعالی روان ملک

از آفتاب چهر دلارای تربیت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع