شمارهٔ ۱۱۲

دانایی و تدبیر ز انفاق و کرم به

انفاق و کرم نیز ز دینار و درم به

تا نیک ببخشند و بپوشند و نیوشند

دینار و درم در کف اصحاب کرم به

شمشیر و قلم حامی ملکند بتحقیق

اما دل بیدار ز شمشیر و قلم به

در مذهب من ساده دروغی به سزاوار

زان راست که باور نشود جز بقسم به

دستی که پی آز و طمع تیغ ستم آخت

گر زآنکه ببرند بشمشیر ستم به

تخم بد نابهره ازین بیش که جنبد

گر سقط شود یا که بمیرد بشکم به

انگشت خموشی بلب خویش نهادن

از آنکه بخائی بلب انگشت ندم به

در محضر ارباب هنر همچو امیری

گر هیچ نگوئی سخن از لاونعم به

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع