خرمن گیسو

لعل لب توست بهترینم

تمثیل خداست در زمینم

در خرمن بی بدیل گیسو

من مرد گدای خوشه چینم

جانم ز غمت چنان بسوزد

کآتش بجهد ز پوستینم

از کوچۀ اضطراب تا من

راهیست به وسعت یقینم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع