خدای مستان

من ماندم و يک خیال واهی

شاید که ببینمت نگاهی

دل می دود از پی تو هر شب

ای دل تو چقدر سر به راهی

بی یاد تو بودنم گناه است

پس من نکنم دگر گناهی

من مدعی غم تو هستم

بیچاره دلم کند گواهی

آنِ منی ای خدای مستان

آخر چه بخواهی و نخواهی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع