صبح

ولرم و

کاهلانه

آبدانه‌های چرکی‌ِ بارانِ تابستانی

بر برگ‌های بی‌عشوه‌ی خطمی

به ساعتِ پنجِ صبح.

در مزارِ شهیدان

هنوز

خطیبانِ حرفه‌یی درخوابند.

حفره‌ی معلقِ فریادها

در هوا

خالی‌ست.

و گُلگون‌کفنان

به خستگی

در گور

گُرده تعویض می‌کنند.

□

به تردید

آبله‌های باران

بر الواحِ سَرسَری

به ساعتِ پنجِ صبح.

۲ اردیبهشتِ ۱۳۵۸

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع