نیم‌شب

پنجه‌ی سردِ باد در اندیشه‌ی گزندی نیست

من اما هراسانم:

گویی بانوی سیه‌جامه

فاجعه را

پیشاپیش

بر بامِ خانه می‌گرید.

و پنجه‌ی بی‌خیالِ باد

در این انبانِ خالی

در جُستجوی چیزی‌ست.

۱۳۳۸

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع