شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابونصر پارسی

همای خلعت عالی فکند سایه بر آن

که آفتاب نماید ز رأی او سایه

عمید دولت ابونصر پارسی که خدا

دهد به اختر دولت ز اخترش مایه

سپهر قالب معراج و همتش به بسود

شمرد خویشتن از وی فروترین مایه

همیشه تا چو عروسان شاه طاووسان

به جلوه گاه درآیند غرق پیرایه

بقاش خواهم و اندر بقا بر او لازال

جهان به مهر چو بر طفل مهربان دایه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع