شمارهٔ ۴۱ - در مدح منصور سعید

شاد باش ای پیشکار دین و دولت شاد باش

دایم اندر دین و دولت زفت باش و راد باش

رایت اسلام را همنام گشتی دیرزی

با تک او هم تک بازاد او همزاد باش

ملک را در عدل حاکم عدل را در حق گواه

شاه را در عرض نایب عرض را استاد باش

هر کجا فریاد خیزد مقصد فریاد شو

سایه بر مظلوم گستر آفتاب داد باش

نیکخواهت بی شرر تیغیست او را آب ده

بدسکالت پر ضرر گردی ست او را باد باش

تا جهان بر جای ماند با جهان بر جان مان

تا بزرگی یاد باشد با بزرگی یاد باش

با چنین اقبال خیز و با چنین مسند نشین

زی چنین مجلس گرای و در چنین بنیاد باش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع