شمارهٔ ۷۸

گر تیرگی روز من غم فرسود

زانست که نورش برخ یار فزود

برد از شب من نیز درازی زلفش

بس چون شبم آنچنان درازست که بود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع