شمارهٔ ۳۳۳

فریاد مرا ز خامه قیر اندود

کو راز دلم بدشمن و دوست نمود

گفتم که زبانش ببرم گنگ شود

ببریدم از آن فصیحتر گشت که بود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع