شمارهٔ ۳۰۹

دانی بچه ماند ای بت حور نژاد

خالی که میانه دو ابروت فتاد

گوئی که مگر کاتب تقدیر ز مشک

بر ماه دو نون کشید و یکنقطه نهاد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع